Twoja drużyna nie potrzebuje kolejnej pogadanki o mentalu.
Potrzebuje reakcji, która wraca po pierwszym błędzie.

Trenerze,

jest wtorek. Kończysz rozmowę z drużyną.

Ustaliliście, że po stracie ma być powrót. Że podpowiadacie sobie konkretnie. Że po błędzie pomagacie koledze, zamiast dokładać mu kolejną uwagę.

Wszyscy przytakują.

Przychodzi sobota. Pierwsze nieudane podanie. Zawodnik zostaje w miejscu. Drugi rozkłada ręce. Trzeci odwraca głowę.

A Ty znowu słyszysz własne:
„Przecież o tym rozmawialiśmy”.

Może znasz tę sytuację aż za dobrze.

Bo najbardziej frustruje nie to, że zawodnicy czegoś nie wiedzą. Tylko to, że wiedzą, a w trudnym momencie nie potrafią z tego skorzystać.

Właśnie nad tym możesz z nimi pracować.

Przyjrzyj się jednej stracie.
Co dzieje się zaraz po niej?

Zawodnik patrzy na sędziego. Kolega ma pretensje. Nikt nie przejmuje krycia.

Sama strata trwała chwilę. Jej skutki mogą trwać znacznie dłużej.

• Oddajecie rywalowi czas i przestrzeń, bo zamiast odbudować ustawienie, jeszcze rozmawiacie o poprzedniej akcji.
• Tracicie odwagę, kiedy po błędzie zawodnik zaczyna unikać piłki i kolejnego pojedynku.
• Zużywasz głos i uwagę, przypominając wciąż to samo, zamiast obserwować grę i reagować taktycznie.
• Wracacie do tego samego problemu w kolejnym tygodniu, bo zabrakło przećwiczonego sposobu działania.

Nie każda porażka ma źródło w mentalu. Nie każdą sytuację rozwiąże warsztat.

Ale zachowanie, nad którym nie pracujecie, może wrócić dokładnie wtedy, kiedy najmniej go potrzebujecie.

Dlatego zamiast pytać wyłącznie: „Co jeszcze mam im powiedzieć?”, warto zapytać:

„Co mogę z nimi przećwiczyć,
żeby mieli do czego wrócić w meczu?”

SPM · SYSTEM PRZEWAGI MENTALNEJ

Trzy kroki między rozmową
a następną akcją.

Tak jest zbudowana praca w Playbooku:

Wspólne doświadczenie. Wspólny język. Wspólna reakcja.

Nie musisz wdrażać wszystkiego jednocześnie. Wybierasz ten obszar, który dziś najbardziej przeszkadza Twojej drużynie.

To właśnie zebrałem
w Playbook Mentalny Trenera.

Nie musisz na nowo wymyślać, jak rozpocząć zajęcia. Co obserwować. Kiedy zatrzymać zadanie. O co zapytać po jego zakończeniu.

Masz gotowy przebieg i wskazówki pod ręką.

Przed zajęciami czytasz wybrany scenariusz, przygotowujesz potrzebne materiały i dopasowujesz język do drużyny.

A kiedy kończy się warsztat, masz również pomysł, jak wrócić do jego wniosków w codziennym treningu.

„Tylko czy ja będę umiał
to poprowadzić?”

To rozsądne pytanie. Szczególnie jeśli nigdy nie prowadziłeś warsztatu mentalnego.

Właśnie dlatego sam pomysł na ćwiczenie nie wystarcza. Potrzebujesz również pytań, komentarzy i wskazówek, czego nie robić.

Te elementy znajdziesz w scenariuszach.

Twoim zadaniem jest przygotować się do wybranych zajęć i poprowadzić zespół. Nie musisz improwizować całego spotkania ani układać go od pierwszego zdania.

A jeśli zastanawiasz się, czy zawodnicy w ogóle wejdą w taką pracę, zobacz, jak o warsztatach piszą ich organizatorzy:

Kim jestem i dlaczego
pracuję właśnie tak?

Nazywam się Hubert Trocikowski. Od ponad dwóch dekad jestem w piłce — jako zawodnik, trener i trener mentalny. Dziś pracuję jako trener mentalny Reprezentacji Polski U19.

Mam za sobą ponad 2500 indywidualnych sesji z zawodnikami oraz warsztaty prowadzone dla drużyn, trenerów i sztabów w kilkudziesięciu klubach i akademiach, również na poziomie seniorskim (I liga i Superliga piłki ręcznej).

Pracowałem indywidualnie z zawodnikami występującymi m.in. w PSG, Legii Warszawa, Lechu Poznań, Rakowie Częstochowa, GKS-ie Katowice, Ruchu Chorzów, Wiśle Płock czy Salernitanie.

Sam przez lata pracowałem jako trener piłkarski, dlatego wiem, że trener nie potrzebuje kolejnych wykładów o tym, jak ważny jest mental.

Potrzebuje wiedzieć, co zrobić z zespołem na najbliższej odprawie, treningu i w szatni, żeby przełożyć mental na konkretne zachowania zawodników.

I właśnie z tej praktyki powstał Playbook Mentalny Trenera.

Za zachowaniem w meczu
stoi konkretny zawodnik.

Czasem widzisz piłkarza, który na treningu potrafi znacznie więcej niż pokazuje w meczu. Znasz jego możliwości. Chcesz pomóc mu z nich korzystać.

Tata Tymona tak opisał zmiany podczas naszej współpracy indywidualnej:

Rodzic opisuje również równoległą pracę motoryczną i zmianę diety. To historia indywidualnej współpracy, nie rezultat samego Playbooka.

Przeczytaj też publiczny komentarz taty Tymona

Ty widzisz swoich zawodników na co dzień. Playbook daje Ci narzędzia, żebyś mógł uwzględnić tę pracę w życiu drużyny.

DODATKOWO W PAKIECIE

Wspólny cel.
Różne pozycje.
Różne mentalne zadania.

Bramkarz po wpuszczonej bramce potrzebuje wrócić do następnej interwencji. Skrzydłowy po przegranym pojedynku — do gotowości na kolejny. Napastnik — do decyzji, kiedy pojawia się okazja.